چهل و دو سال، یک وسواس

سال ۱۳۶۲ بود که پدربزرگ ما تصمیم گرفت محصول نخلستان کوچکشان را به‌جای فروش به بازار سنتی، خودش درجه‌بندی کند. آن سال همه فکر می‌کردند این کار اضافه‌ای است؛ اما نتیجه‌اش این بود که برای اولین بار خرما به قیمت واقعی خودش خریداری شد. امروز همان روش ادامه دارد: ما خرما را از کشاورزانی می‌خریم که با نخل‌هایشان مثل یک نسل بعدی رفتار می‌کنند، و پیش از بسته‌بندی، هر بچ را آزمایش می‌کنیم. این‌که اسم ما روی بسته می‌آید، یعنی ما پاسخ‌گو هستیم.